Tanja was jarig 16 januari

Door alles wat afgelopen maand gebeurd is was ik vergeten deze kaart te plaatsen, de kaart die ik naar mijn nicht Tanja stuurde voor haar verjaardag.

En aan de binnenkant deze stempel.

Ik had de foto wel op haar facebookpagina geplaatst en ze had 'm inderdaad ook al ontvangen.

Gebruikt heb ik:

PK9199 Hello Spring
CA3139 Light Pink
COL1581 Eline's party puffin
LR0941 Balloons
CR1488 Presents by Marleen
CR1583 Slimline grass horizons clouds
CS1010 Knuffels NL
CS1124 Vanuit het hart


Lieve groet vanuit 

Update m.b.t. mijn broertje:

Afgelopen week heeft hij 4 bestralingen gehad van de 13 en ik ben zo enorm trots op hem en neem (denkbeeldig) mijn petje voor hem af. Hij word met de taxi opgehaald thuis en naar de Maastro kliniek in Maastricht gebracht en na de behandeling ook weer thuis gebracht. Wij reizen vanuit thuis op en neer en zorgen telkens dat we er eerder als hem zijn zodat we daar een rolstoel nemen kunnen en hem overal, waar hij afspraken heeft, heen kunnen rollen en zodra hij weer met de taxi naar huis rijd, gaan wij ook weer naar huis. Soms is het een wedstrijd wie er als eerste thuis is. haha

Dinsdag de eerste dag heeft hij daar een traantje moeten laten toen hij in de machine ging liggen. Het besef brak hem even en het personeel gaf hem de tijd. Zo fijn en dankbaar dat ze zo geduldig zijn.

Woensdag hadden we voor de bestraling een afspraak (op mijn verzoek) bij maatschappelijk werk binnen de kliniek omdat ik hoopte dat ze iets voor hem betekenen kon. Hij is alleenstaand, piekert de hele dag en slaapt hierdoor ook heel slecht door de nachtmerries die hij heeft. We hebben dit ene gesprek gehad en mijn broertje gaf aan dat het hem allemaal erg veel energie kost. In overleg hebben we afgesproken dat ik contact met haar opneem als hij er behoefde aan heeft. Ze gaf aan dat er zo ontzettend veel liefde in de kamer hing. Mijn broertje die mij geen pijn wil doen, ik wil dat hij niet tot het uiterste gaat en ondragelijke pijn zal hebben en Hans die als mijn partner ons beide bijstaat en soms de enige helder denkende is van ons drie.

Donderdag had ik een map bij me met papieren die hij moest ondertekenen, ik liet even de map bij Hans en ik haalde mijn broertje op vanuit de taxi en hij zei: Peet ik heb het heel zwaar. Hij had de hele dag daarvoor zo in de knoop gezeten dat ik had gehuild bij maatschappelijk werk toen ze aan mij vroeg wat het met mij deed dat hij nooit meer beter zou worden. Natuurlijk doet dit iets met mij en ik wil niet dat hij zo moet lijden. Ik heb tegen hem gezegd dat het okay is als het hem te veel word en heb hem geknuffeld. Bij binnenkomst rolde Hans hem overal heen vanwege de map papieren. Hij kon Hans trots de peperdure machine laten zien toen Hans 'm naar binnen bracht.

Vrijdag was het mijn beurt want ook ik moest deze "bling bling" machine zien zei hij. Al met al ben ik enorm trots dat hij deze 4 keer al heeft doorstaan al schrok ik gisteren wel toen hij uit de taxi kwam. Hij was in de nacht gevallen en heeft zelfs een black out gehad waardoor hij een tijd op de grond heeft gelegen. Zijn hele zijkant alle kleuren van de regenboog en dat vind ik echt heftig. De persoons alarmering aanvraag loopt niet en het vallen gebeurd bijna dagelijks. Ik loop tegen zo veel bureaucratie op en heb hiervoor nu de hulp van maatschappelijk werk in geschakeld omdat dit zo niet kan. Gisteren na de bestraling hadden we ook een afspraak met de arts en we hebben het over het vallen gehad want dat is bijna dadelijks. Door de tumor heeft hij geen honger meer en eet hierdoor ook heel weinig tot niks en is hij ook hierdoor te zwak om zichzelf op de been te houden. Zij adviseerde bijvoeding. Mijn broertje grapte nog: Daar word ik toch niet dik van hé? (zegt iemand met morbide obesitas). Geweldig dat hij nog deze humor heeft en ook de arts keek even vreemd en moest toen lachen. Ik heb dit bij thuiskomst direct opgepakt met zijn huisarts. Hij slaapt in ieder geval iets beter, hiermee bedoel ik iets meer en de pijn is nog gelijk ten opzichte van voorheen. 

Week 1 zit erop, nog anderhalve week bestraling te gaan. Omdat ik zo veel voor hem voor nu, voor zijn begrafenis en daarna aan het regelen ben voelt het alsof ik een volledige baan heb en ons huishouden doen we dus deze weken in het weekend op ons tempo zodat we dan ook wat rust krijgen. Mijn broertje is ontzettend blij met ons en dat is fijn al doe ik dit met alle liefde voor hem. Ik heb een paar vrienden en familie van Hans ingelicht wat er speelt zodat we bij hun ook een klankbord hebben en dat is fijn en nodig voor ons.

Dank jullie wel voor het luisterend oor dat jullie voor mij zijn in deze zware en moeilijke tijd.